(MFI) "La jeunesse africaine, sa vitalité, sa créativité et ses aspirations" : tel est le thème du XXIIIe Sommet Afrique-France. Retiendra-t-il toute l’attention des dirigeants rassemblés à Bamako ?
« C’est un potentiel gigantesque. Cela peut aussi être une menace considérable si cette jeunesse-là n’a d’autre horizon que l’enrôlement dans une rébellion ou l’endoctrinement radical. Il est donc impératif de lui donner des perspectives », affirmait Philippe Douste-Blazy, le ministre français des Affaires étrangères, au quotidien Le Parisien en août dernier, motivant ainsi le thème du 23è Sommet Afrique-France. A l’initiative du Mali, pays-hôte, la rencontre aura été précédée d’un Forum de la jeunesse africaine, réunissant à Bamako les 8 et 9 novembre 53 jeunes - un par pays représenté - assistés d’une centaine d’autres venus des régions du Mali et d’une délégation de Franco-africains. Une première ! La Déclaration qu’ils soumettront aux chefs d’Etat pointera cinq questions clés pour leur avenir : formation et emploi, insertion sociopolitique, enjeux sanitaires, culture et nouvelles technologies, diaspora franco-africaine.
Il y a urgence, à lire l’appel « solennel, angoissant et pressant » lancé par les représentants des Jeunes leaders aux chefs d’État de l’Union africaine en 2004 : « Nos Etats sont dépouillés de ressources et détournés de leurs prérogatives. L’éducation n’est plus considérée comme un droit pour les enfants africains mais plutôt comme un luxe. Plus de droit à l’emploi, à la santé, au logement, à un environnement sain. En somme, les jeunes sont laissés à eux-mêmes. » La jeunesse africaine est devenue le plus grand défi que l’Afrique doit relever.
Les deux tiers des Africains ont moins de 30 ans
Plus de la moitié de sa population a moins de 21 ans et les deux tiers moins de 30 ans. Le terme « jeune » (15-24 ans, selon les Nations unies) s’applique sur le continent aux individus non mariés ou non indépendants économiquement, tandis que les « vieux » sont encore seuls détenteurs du savoir et du pouvoir, surtout en milieu rural. Après la vague des démocratisations, les parents espéraient pour eux des lendemains meilleurs. Ils leur laissent un bien lourd héritage. Forces vives de pays soumis ces vingt dernières années aux conditions draconiennes des plans d’ajustement structurel, ils ont vécu la disparition de l’État-providence, l’essoufflement du modèle éducatif colonial et, au final, une précarisation extrême de leurs conditions de vie.
La moitié des économies africaines sont en deçà des ressources par tête d’il y a vingt ans, selon le Programme des Nations unies pour le développement. Des millions d’Africains ne mangent pas à leur faim et près de la moitié vivent avec moins d’un dollar par jour. L’Afrique subsaharienne affichait en 2004 des taux d’analphabétisme de 35,9 % pour les adultes (plus de 15 ans) et de 20,1% pour les jeunes (1). Au rythme actuel, elle ne parviendra pas à l’éducation primaire universelle avant au moins 2150 et presque la moitié des pays n’atteindront pas la parité éducative entre les sexes d’ici 2015. Lors du Sommet sur l’emploi et la lutte contre la pauvreté à Ouagadougou, en septembre 2004, la Commission de l’Union africaine recommandait aux dirigeants de mettre au plus vite l’accent sur l’éducation, l’apprentissage, la formation professionnelle, la transformation de l’économie informelle, cette forme de « débrouille » pratiquée par une grande partie de la jeunesse urbaine. Près de la moitié des jeunes travaillent encore dans l’agriculture ; or l’éducation demeure une priorité absolue en zone rurale, selon l’Organisation des Nations unies pour l’alimentation et l’agriculture. En 2003, l’Afrique subsaharienne comptait un des plus forts taux de chômage des jeunes (21 %) alors que la région devrait connaître la plus forte augmentation de sa population active d’ici à 2015 (30 millions de jeunes supplémentaires). Leur sort dépend de la croissance économique mais surtout de son contenu en termes d’emploi. Seuls « 5 à 10 % des nouveaux arrivants sur le marché du travail pourront intégrer l’économie formelle », indique le Bureau international du travail (BIT), pour qui « l’Afrique augmenterait son PIB de 12 à 19 % » si elle créait des emplois décents pour les jeunes.
Energie, capacité d’innovation, créativité tous azimuts
L’absence de travail crée un sentiment d’exclusion et d’inutilité qui entraîne violence, toxicomanie et extrémismes. Las des années d’enseignement perdues, les jeunes font de leurs gouvernements la cible de leur frustration. Cherchant leur propre voie, ils manifestent dans les rues, s’affrontent sur les campus et constituent le gros des troupes en cas d’émeute. Certains responsables - politiques et religieux - exploitent ces tendances et les mobilisent sur des bases militaristes, « prenant le relais de l’embrigadement des anciens partis uniques », estimait le chercheur Tshikala K. Biaya (2). La vie des jeunes Africains est ainsi faite d’instabilité et d’incertitude. La majorité des 6 millions de réfugiés et déplacés sont des jeunes traumatisés - en tant que victimes ou combattants. En dix ans, près de deux millions d’enfants sont morts dans les guerres d’Afrique centrale. Plus de 120 000 enfants-soldats sont recensés dans une douzaine de pays. Autre drame, les millions de jeunes porteurs du VIH/sida, tandis que d’autres sont devenus chefs de famille en raison du décès de leurs parents tués par la maladie, qui laisse environ 12 millions d’orphelins.
« Les gouvernements africains doivent apporter des solutions à cette majorité juvénile qui devient plus pauvre, plus mécontente et, parfois, plus militante », affirmait en 2004 la Commission économique pour l’Afrique, réclamant des politiques viables élaborées avec la collaboration des jeunes. « L’énergie, la capacité d’innovation et les aspirations de la jeunesse sont un capital qu’aucune société ne peut se permettre de dilapider », dit le BIT. Ils font preuve de créativité tous azimuts - musique, théâtre, peinture... Sans oublier leur attrait pour les nouvelles technologies de l’information et de la communication. « Tu veux que tout s’arrange, tu veux que tout ça change, mais qu’est-ce que tu fais pour que tout ça bouge ? », chante La Brigade, un groupe de rap métissé. Jeunes Africains, Franco-africains, tous ont en tête l’image de ces jeunes qui, à Melilla ou Ceuta, se disent « plus près de la mort que de la vie » et dont les « vagues d’assaut » (ainsi que certains journaux ont qualifié leurs tentatives désespérées de franchir les barrières !) en direction de la forteresse européenne sont imputées à la pauvreté et à la famine en Afrique subsaharienne. Ne peuvent-ils prétendre à un avenir plus humain ?

La juventud africana, un potencial entre inestabilidad e incertidumbre
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
(MFI) “la juventud africana, su vitalidad, su creatividad y sus aspiraciones”: tal es el tema del XXIIIe Cumbre África-Francia. ¿Retendrá todo l? ¿atención de los dirigentes reunidos en Bamako?
¿“C? es un potencial gigantesco. ¿Eso puede también ser una amenaza considerable si esa juventud n? ¿a d? ¿otro horizonte que l? ¿alistamiento en una rebelión o l? adoctrinamiento radical. Es pues imprescindible darle perspectivas”, afirmaba a Philippe Douste-Blazy, el Ministro francés de Asuntos Exteriores, al diario el Parisiense en agosto pasado, justificando así el tema del 23è Cumbre África-Francia. ¿A l? ¿iniciativa de Malí, país-huésped, el encuentro se habrá precedido d? ¿un Foro de la juventud africana, reuniendo en Bamako el 8 de noviembre de 53 jóvenes - el por país representado - asistidos d? ¿un centenar d? ¿otros venidos de las regiones de Malí y d? una delegación de Francoafricanos. ¡Una primera! ¿La Declaración qu? ¿someterán a los jefes d? Estado señalará cinco cuestiones clave para su futuro: formación y empleo, inserción sociopolitique, lo que está en juego a niveles sanitarios, cultura y nuevas tecnologías, diáspora francoafricana.
¿Hay urgencia, que leer l? ¿llamada “solemne, apenando y urgente” lanzado por los representantes de los Jóvenes líderes a los jefes d? ¿Estado de l? Unión africana en 2004: “Nuestros Estados son desnudados de recursos y sido desviados de sus prerrogativas. ¿L? ¿educación n? más se considera como un derecho para los niños africanos pero más bien como un lujo. ¿Más derecho a l? empleo, a la salud, al alojamiento, a un medio ambiente sano. En resumen, deja a los jóvenes a ellos mismos. ¿” Juventud africana se convirtió en el mayor reto que l? África debe señalar.
Los dos tercios de los Africanos tienen menos de 30 años
más de la mitad de su población tienen menos de 21 años y los dos tercios menos de 30 años. ¿El término “joven” (15-24 años, según las Naciones Unidas) s? aplique sobre el continente a los individuos no casados o no independientes económicamente, mientras que los “viejos” son aún solos tenedores del conocimiento y el poder, el sobre todo en medio rural. Después de la ola de las democratizaciones, los padres esperaban para ellos mejores día siguiente. Les dejan un bien pesado herencia. ¿Fuerzas vivas de países sujetos estos veinte últimos años a las condiciones draconianas de los planes d? ¿ajuste estructural, vivieron la desaparición de l? ¿Estado benefactor, l? ahogo del modelo educativo colonial y, al final, una precarización extrema de sus condiciones de vida.
¿La mitad de las economías africanas están de este lado los recursos por cabeza d? hace veinte años, según el Programa de las Naciones Unidas para el desarrollo. ¿Millones d? ¿Africanos no comen a su hambre y cerca de la mitad viven con menos d? un dólar al día. ¿L? ¿África subsahariano indicaba en 2004 de los tipos d? analfabetismo del 35,9% para los adultos (más de 15 años) y del 20,1% para los jóvenes (1). ¿Al ritmo actual, no llegará a l? ¿educación primaria universal antes de 2150 y casi la mitad de los países n? ¿no alcanzarán la paridad educativa entre los sexos d? aquí 2015. ¿En la Cumbre sobre l? ¿empleo y la lucha contra la pobreza en Uagadugú, en septiembre de 2004, la Comisión de l? ¿Unión africana recomendaba a los dirigentes poner cuanto antes l? ¿acento sobre l? ¿educación, l? ¿aprendizaje, la formación profesional, la transformación de l? economía informal, esta forma de “aclara” practicada por una gran parte de la juventud urbana. ¿Cerca de la mitad de los jóvenes trabajan aún en l? agricultura; ¿ahora bien l? ¿educación permanece una prioridad absoluta en zona rural, según l? ¿Organización de las Naciones Unidas para l? ¿alimentación y l? agricultura. ¿En 2003, l? ¿África subsahariano contaba uno de las más fuertes tasas de desempleo de los jóvenes (21%) mientras que la región debería conocer el más fuerte aumento de su población activa d? aquí a 2015 (30 millones de jóvenes suplementarios). ¿Su suerte depende del crecimiento económico pero sobre todo de su contenido en términos d? empleo. ¿Sólo “5 al 10% de los recién llegados en el mercado laboral podrán integrar l? ¿economía formal”, indica a la Mesa internacional de trabajo (la OIT), para que “l? África aumentaría su PIB en 12 al 19%” si creara empleos decentes para los jóvenes.
¿Energía, capacidad d? ¿innovación, creatividad global
L? ¿ausencia de trabajo crea un sentimiento d? ¿exclusión y d? inutilidad que implica violencia, toxicomanía y extremismos. ¿Cansancio de los años d? enseñanza perdidas, los jóvenes hacen de sus Gobiernos el objetivo de su frustración. ¿Buscando su propia vía, manifiestan en las calles, s? ¿se enfrentan sobre los campus y constituyen el grande de las tropas en caso d? motín. ¿Algunos responsables - políticas y religioso - explotan estas tendencias y los movilizan sobre bases militaristas, “tomando el relevo de l? alistamiento de los antiguos únicos partidos”, consideraba al investigador Tshikala K. Biaya (2). ¿La vida de los jóvenes Africanos d así se hace? ¿inestabilidad y d? incertidumbre. La mayoría de los 6 millones de refugiados y desplazados son jóvenes traumatizados - como víctimas o combatientes. ¿En diez años, cerca de dos millones d? ¿niños se murieron en las guerras d? África central. A más de se contabiliza a 120.000 niño-soldados en una docena de país. ¿Otro drama, los millones de jóvenes portadores del VIH/sida, mientras que d? ¿otros se convirtieron en jefes de familia debido a la muerte de sus padres matados por la enfermedad, que deja alrededor de 12 millones d? huérfanos.
¿“Los Gobiernos africanos deben aportar soluciones a esta mayoría juvenil que se vuelve más pobre, más descontenta y, a veces, más militante”, afirmaba en 2004 a la Comisión económica para l? África, reclamando políticas viables elaboradas con la colaboración de los jóvenes. ¿“L? ¿energía, la capacidad d? ¿innovación y las aspiraciones de juventud son un capital qu? ninguna sociedad puede permitirse perder”, dicho la OIT. Demuestran creatividad global - música, teatro, pintura… ¿Sin olvidar su atractivo para las nuevas tecnologías de l? información y de la comunicación. ¿“Quiere que todo s? ¿arregla, quiere que todo eso cambia, pero qu? ¿hace para que todo eso se mueva? ”, canta la Brigada, un grupo de rap mezclado. ¿Jóvenes Africanos, Francoafricanos, todos tienen en cabeza l? ¿imagen de estos jóvenes que, a Melilla o Ceuta, se dicen más “cerca de la muerte que de la vida” y cuyas “olas d? asalto” (así como algunos Diarios calificaron sus tentativas desesperadas de cruzar las barreras!) en dirección de la fortaleza europea se imputan a la pobreza y al hambre en África subsahariano. ¿No pueden pretender a un futuro más humano?

La gioventù africana, un potenziale tra instabilità ed incertezza
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
(MFI) “la gioventù africana, la sua vitalità, la sua creatività e le sue aspirazioni„: tale è il tema del XXIIIe Sommet Africa-Francia. Tratterrà qualsiasi l? attenzione dei dirigenti raccolti a Bamako?
“C? è un potenziale gigantesco. Ciò può anche essere una minaccia considerevole se questa gioventù n? a d? altro orizzonte che l? arruolamento in una ribellione o l? indottrinamento radicale. È dunque imperativo dargli prospettive„, affermava Philippe Douste-Blazy, il ministro francese degli affari esteri, al quotidiano il parigino in agosto scorso, che motiva così il tema del 23è Sommet Africa-Francia. A l? iniziativa del Mali, paese-ospite, la riunione sarà stata preceduta d? una tribuna della gioventù africana, che riunisce a Bamako l'8 novembre 53 giovani - per paese rappresentato - assistiti d? un centinaio d? altri venuti dalle regioni del Mali e d? una delegazione di Franco-africains. Una prima! La dichiarazione qu? sottoporranno ai capi d? Stato indicherà cinque questioni chiave per il loro futuro: formazione ed occupazione, inserimento sociopolitique, sfide sanitarie, cultura e nuove tecnologie, diaspora franco-africaine.
Occorre leggere urgenza, l? appello “solenne, che affligge ed insistente„ lanciato dai rappresentanti dei giovani capi ai capi d? Stato di l? Unione africana nel 2004: “I nostri stati sono spogliati di risorse e deviati delle loro prerogative. L? istruzione n? è più considerato come un diritto per i bambini africani ma piuttosto come un lusso. Più diritto a l? occupazione, alla salute, all'alloggio, ad un ambiente sano. Insomma, i giovani sono lasciati ad essi stessi. „ La gioventù africana è diventata la più grande sfida che l? Africa deve sollevare.
I due terzi degli Africani hanno meno di 30 anni
più della metà della sua popolazione ha meno di 21 anni ed i due terzi meno di 30 anni. Il termine “giovane„ (15-24 anni, secondo le Nazioni Unite) s? applica sul continente agli individui non sposati o non indipendenti economicamente, mentre “i vecchi„ sono ancora soli detentori della conoscenza e del potere, soprattutto in ambiente rurale. Dopo l'onda delle democratizzazioni, i genitori speravano per loro giorno dopo migliori. Lasciano loro un bene pesante eredità. Forze vive di paesi sottoposti quest'ultimi venti anni alle condizioni draconiane dei piani d? adeguamento strutturale, hanno vissuto la scomparsa di l? Stato provvidenza, l? dispnea del modello educativo coloniale e, al finale, una precarietà estrema delle loro condizioni di vita.
La metà delle economie africane è al di qua delle risorse pro capite d? venti anni fa, secondo il Programma delle Nazioni Unite per lo sviluppo. Milioni d? Africani non mangiano alla loro fame e circa la metà vivono con meno d? un dollaro al giorno. L? Africa subsahariana pubblicava nel 2004 dei tassi d? l'analfabetismo del 35,9% per gli adulti (oltre 15 anni) e del 20,1% per i giovani (1). Al ritmo attuale, non raggiungerà l? istruzione primaria universale prima almeno di 2150 e quasi la metà dei paesi n? non raggiungerà la parità educativa tra i sessi d? qui 2015. In occasione del vertice su l? occupazione e la lotta contro la povertà a Uagadugu, nel settembre 2004, la Commissione di l? Unione africana raccomandava ai dirigenti di mettere il più rapidamente possibile l? accento su l? istruzione, l? apprendistato, la formazione professionale, la trasformazione di l? economia informale, questa forma di “riordina„ praticata da una grande parte della gioventù urbana. Circa la metà dei giovani lavorano ancora in l? agricoltura; ma l? istruzione rimane una priorità assoluta in zona rurale, secondo l? Organizzazione delle Nazioni Unite per l? alimentazione e l? agricoltura. Nel 2003, l? Africa subsahariana contava uno dei più forti tassi di disoccupazione dei giovani (21%) mentre la regione dovrebbe conoscere il più forte aumento della sua popolazione attiva d? qui al 2015 (30 milioni di giovani supplementari). La loro sorte dipende dalla crescita economica ma soprattutto dal suo contenuto in termini d? occupazione. Soli “5 al 10% dei nuovi arrivi sul mercato del lavoro potranno integrare l? economia formale„, indica l'Ufficio internazionale del lavoro (BIT), per che “l? Africa aumenterebbe il suo PIL da 12 al 19%„ se creasse impieghi rispettabili per i giovani.
Energia, capacità d? innovazione, creatività globale
L? assenza di lavoro crea una sensazione d? esclusione e d? inutilità che comporta violenza, tossicodipendenza ed estremismi. Stanco degli anni d? insegnamento perso, i giovani fanno dei loro governi l'obiettivo della loro frustrazione. Cercando la loro via, manifestano nelle vie, s? affronta sulle città universitarie e costituisce il grande delle truppe nel caso d? sommossa. Alcuni responsabili - politiche e religiosi - sfruttano queste tendenze e le mobilitano su basi militaristes, “essendo il seguito logico di l? reclutamento delle vecchie parti uniche„, riteneva il ricercatore Tshikala K. Biaya (2). La vita dei giovani Africani è così fatta d? instabilità e d? incertezza. La maggioranza di 6 milioni di profughi e mossi è giovani traumatizzati - come vittime o combattenti. In dieci anni, quasi due milioni d? bambini sono morti nelle guerre d? Africa centrale. Più di 120.000 bambino-soldati sono registrati in una dozzina di paese. Altro dramma, milioni di giovani facchini del VIH/sida, mentre d? altri sono diventati capi di famiglia a causa del decesso dei loro genitori uccisi dalla malattia, che lascia circa 12 milioni d? orphelins.
“I governi africani devono dare soluzioni a questa maggioranza giovanile che diventa più povero, più insoddisfatta e, a volte, più militante„, affermava nel 2004 la Commissione economica per l? Africa, che richiede politiche realizzabili elaborate con la collaborazione dei giovani. “L? energia, la capacità d? innovazione e le aspirazioni della gioventù sono un capitale qu? nessuna società può permettersi di sprecare„, detto i BIT. Danno prova di creatività globale - musica, teatro, vernice… Senza dimenticare la loro attrazione per le nuove tecnologie di l? informazione e della comunicazione. “Vuoi soltanto qualsiasi s? sistema, vuoi che tutto quello cambia, ma qu? fai perché tutto quello si muova? „, canta la brigata, un gruppo di rap métissé. Giovani africani, Franco-africains, tutti hanno in testa l? immagine di questi giovani che, a Melilla o Ceuta, si dicono “più vicino alla morte che della vita„ e fra cui “le onde d? attacco„ (e alcuni giornali hanno qualificato i loro tentativi disperati di superare le barriere!) in direzione della fortezza europea sono attribuite alla povertà ed alla carestia in Africa subsahariana. Non possono pretendere ad un futuro più umano?

Die afrikanische Jugend, ein Potential zwischen Unbeständigkeit und Unsicherheit
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
(MFI) „die afrikanische Jugend, ihre Vitalität, ihre Kreativität und ihre Aspirationen“: dies ist das Thema XXIIIe Sommet Afrika-Frankreich. Wird er zurückhalten jedes l? Beachtung der Führungskräfte, die in Bamako versammelt wurden?
„C? ist ein gigantisches Potential. Das kann auch eine beträchtliche Bedrohung sein, wenn diese Jugend n? a d? anderer Horizont wie l? Rekrutierung in einem Aufstand oder l? radikale Indoktrinierung. Es ist also überaus wichtig, ihm Perspektiven zu geben“, bestätigte Philippe Douste-Blazy der französische Außenminister an der Tageszeitung das Pariser im letzten August, der so das Thema des 23è Sommet Afrika-Frankreich motiviert. A l? Initiative Malis, Land-Gastgeber, wird die Zusammenkunft d vorausgegangen sein? ein Forum der afrikanischen Jugend, die in Bamako am 8. November 53 Jugendliche versammelt - durch vertretenes Land - unterstützt d? etwa hundert d? andere, die von den Regionen von Mali und d gekommen sind? eine Delegation von französisch-afrikanischen. Eine Erste! Die qu-Erklärung? sie werden den Chefs d vorlegen? Stand wird fünf Schlüsselfragen für ihre Zukunft abhaken: sanitäre Bildung und Beschäftigung, sociopolitique Einfügung, Einsätze, Kultur und neue Technologien, französisch-afrikanische Diaspora.
Es gibt Dringlichkeit, l zu lesen? „feierlicher, beängstigender und dringender“ Aufruf eingeführt von den Vertretern der jungen Führer an den Chefs d? Stand l? Afrikanische Union im Jahre 2004: „Unsere Staaten werden von Mitteln geprüft und werden von ihren Vorrechten umgeleitet. L? Erziehung n? mehr als ein Recht für die afrikanischen Kinder, aber eher als ein Luxus angesehen wird. Mehr Recht auf l? Beschäftigung auf die Gesundheit an der Wohnung, an einer gesunden Umwelt. Insgesamt werden die Jugendlichen sich selbst gelassen. “ Die afrikanische Jugend ist die größte Herausforderung geworden als l? Afrika muß wieder aufrichten.
Die zwei Drittel der Afrikaner sind weniger als 30 Jahre
mehr als die Hälfte seine Bevölkerung alt alt ist weniger als 21 Jahre und die zwei Drittel weniger als 30 Jahre. Der „junge“ Begriff (15-24 Jahre nach den Vereinten Nationen) s? wendet auf dem Kontinent auf nicht verheirateten oder die nicht unabhängigen Individuen an wirtschaftlich, während die „alten“ einzige Inhaber des Wissens und der Macht besonders im ländlichen Raum sind. Nach der Welle der Demokratisierung hofften die Familienmitglieder für sie bessere am nächsten Tag. Sie lassen ihnen ein schweres Gut Erbe. Kinetische Energien von Ländern, die diese zwanzig letzten Jahre den drakonischen Bedingungen der Pläne d unterliegen? Strukturanpassung haben sie das Verschwinden l gelebt? Wohlfahrtsstaat, l? Atemlosigkeit des kolonialen Erziehungsmodells und am endgültigen eine extreme Verschlechterung ihrer Lebensbedingungen.
Die Hälfte der afrikanischen Wirtschaften sind ungeachtet der Mittel durch Kopf d? vor zwanzig Jahren nach dem Programm der Vereinten Nationen für die Entwicklung. Millionen d? Afrikaner essen nicht an ihrem Hunger, und etwa die Hälfte leben mit weniger d? ein Dollar pro Tag. L? Subsahraisches Afrika schlug im Jahre 2004 von den Sätzen d an? Analphabetismus von 35,9% für die Erwachsenen (mehr als 15 Jahre) und von 20,1% für die Jugendlichen (1). Im derzeitigen Rhythmus wird sie nicht l erreichen? universelle primäre Erziehung vor wenigstens 2150 und fast die Hälfte der Länder n? die Erziehungsparität zwischen den Geschlechtern werden d erreichen? hier 2015. Beim Gipfel über l? Beschäftigung und die Bekämpfung der Armut in Ouagadougou im September 2004 der Ausschuß für l? Afrikanische Union empfahl den Führungskräften, l so schnell wie möglich zu stellen? Akzent auf l? Erziehung, l? Lehre, die Berufsbildung, die Umwandlung l? informelle Wirtschaft, diese Form von „entwirren“ praktiziert durch einen großen Teil der Stadtjugend. Etwa die Hälfte der Jugendlichen arbeiten noch in l? Landwirtschaft; aber l? Erziehung bleibt eine absolute Priorität in ländlichem Gebiet nach l? Vereinte Nationen für l? Ernährung und l? Landwirtschaft. Im Jahre 2003 l? Subsahraisches Afrika zählte eine der stärksten Arbeitslosenquoten der Jugendlichen (21%), während die Region die stärkste Erhöhung ihrer Erwerbsbevölkerung d kennen müßte? hier an 2015 (30 Millionen zusätzliche Jugendliche). Ihr Schicksal hängt vom Wirtschaftswachstum und insbesondere von seinem Inhalt in Begriffen d ab? Beschäftigung. Einzig „5 bis 10% der neuen Ankommenden auf dem Arbeitsmarkt können l integrieren? formelle Wirtschaft“ nennt das internationale Arbeitsamt (IAA), für die „l? Afrika würde sein BIP um 12 bis 19% erhöhen“ wenn sie diskrete Arbeitsplätze für die Jugendlichen schüfe.
Energie, Kapazität d? Innovation, Kreativität alle Azimute
L? Fehlen einer Arbeit schafft ein Gefühl d? Ausschluß und d? Zwecklosigkeit, das Gewalt, Drogenabhängigkeit und Extremismen bewirkt. Müde von den Jahren d? Unterricht verloren, die Jugendlichen machen von ihren Regierungen das Ziel ihrer Frustration. Sie suchen ihren eigenen Weg, und manifestieren in den Straßen s? auf den Campus und bilden das große von den Truppen in Fall trotzen d? Aufruhr. Einige Verantwortliche - Politiken und religiös - nutzen diese Tendenzen und sie mobilisieren auf militaristischen Grundlagen, „das Relais l nehmend? embrigadement der alten einmaligen Parteien“ schätzte Forscher Tshikala K. Biaya (2). Das Leben der jungen Afrikaner wird so d gemacht? Unbeständigkeit und d? Unsicherheit. Die Mehrheit Flüchtlinge und verschobenen der 6 Millionen sind - als Opfer oder Soldaten traumatisierte Jugendliche. In zehn Jahren etwa zwei Millionen d? Kinder sind in den Kriegen d gestorben? Zentralafrika. Mehr als 120.000 Kind-Soldaten werden in einem Dutzend Länder gezählt. Anderes Drama, die Millionen junge Träger VIH/sida, während d? andere sind Familienoberhäupter in Anbetracht des Todes ihrer Familienmitglieder geworden, die durch die Krankheit getötet wurden, die ungefähr 12 Millionen d läßt? Waisen.
„Die afrikanischen Regierungen müssen Lösungen dieser jugendlichen Mehrheit vorschlagen, die ärmer unzufriedener wird und manchmal militanter“ bestätigte im Jahre 2004 die wirtschaftliche Kommission für l? Afrika, das lebensfähige Politiken fordert, die mit der Zusammenarbeit der Jugendlichen ausgearbeitet wurden. „L? Energie, die Kapazität d? Innovation und die Aspirationen der Jugend sind ein qu-Kapital? keine Gesellschaft kann sich erlauben zu verschwenden“ sogenannt das IAA. Sie erbringen den Kreativitätsbeweis alle Azimute - Musik, Theater, Malerei… Ohne ihren Reiz für die neuen Technologien l zu vergessen? Information und der Mitteilung. „Du willst, daß alles s? richtet ein, du willst, daß all das wechselt, aber qu? machst du, damit all das sich bewegt? “ singen die Brigade, eine métissé rapgruppe. Afrikanische, französisch-afrikanische Jugendliche haben alle in Kopf l? Bild dieser Jugendlichen, die sich in Melilla oder Ceuta „mehr in der Nähe des Todes als des Lebens“ sagen und darunter die „Wellen d? Angriff“ (sowie haben einige Zeitungen ihre verzweifelten Versuche qualifiziert, die Schranken zu überqueren!) in Richtung der europäischen Festung der Armut und der Hungersnot in subsahraischem Afrika angelastet werden. Nicht können sie eine menschlichere Zukunft Anspruch haben?

A juventude africana, um potencial entre instabilidade e incerteza
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
(MFI) “a juventude africana, a sua vitalidade, a sua criatividade e as suas aspirações”: tal é o tema do XXIIIe Cimeira a África-França. Reterá qualquer l? atenção dos líderes reunidos em Bamako?
“C? é um potencial gigantesco. Aquilo pode também ser uma ameaça considerável se esta juventude n? a d? outro horizonte que l? recrutamento numa rebelião ou l? doutrinamento radical. É por conseguinte imperativo dar-lhe perspectivas”, afirmava Philippe Douste-Blazy, o ministro francês dos Negócios estrangeiros, ao diário o Parisiense em Agosto passado, fundamentando assim o tema do 23è Cimeira a África-França. A l? iniciativa do Mali, países-hóspede, o encontro terá sido precedido d? um Fórum da juventude africana, reunindo em Bamako os dias 8 e 9 de Novembro 53 jovens - um por país representado - assistidos d? uma centena d? outro vindos das regiões do Mali e d? uma delegação Franco-africains. Uma estreia! A Declaração qu? apresentarão aos chefes d? Estado apontará cinco perguntas chave para o seu futuro: formação e emprego, inserção sociopolitique, desafios sanitários, cultura e novas tecnologias, diaspora franco-africaine.
Há urgência, a ler l? chamada “solene, angustiando e urgente” lançado pelos representantes dos Jovens líderes aos chefes d? Estado de l? União africana em 2004: “Os nossos Estados são contados de recursos e desviados das suas prerrogativas. L? educação n? é considerado mais como um direito para as crianças africanas mas antes como um luxo. O mais direito à l? emprego, à saúde, ao alojamento, um ambiente são. Em suma, os jovens são deixados à eles mesmos. ” A juventude africana tornou-se mais maior desafio que l? A África deve aumentar.
Os dois terços dos Africanos têm menos de 30 anos
mais da metade da sua população tem menos de 21 anos e os dois terços menos de 30 anos. O termo “jovem” (15-24 anos, de acordo com as Nações Unidas) s? aplique sobre o continente aos indivíduos não casados ou não independentes economicamente, enquanto “os velhos” são ainda únicos detentores do saber e o poder, em sobretudo meio rural. Após a vaga das democratizações, os pais esperavam para eles dias seguintes melhores. Deixam-lhes um bem pesado herança. Forças vivas de países sujeitos estes vinte últimos anos às condições draconianas dos planos d? ajustamento estrutural, viveram o desaparecimento de l? Estado providência, l? sufocação do modelo educativo colonial e, ao final, uma precarização extrema das suas condições de vida.
A metade das economias africanas são abaixo dos recursos per capita d? há vinte anos, de acordo com o Programa das Nações Unidas para o desenvolvimento. Milhões d? Africanos não comem à sua fome e perto da metade vivem com menos d? um dólar por dia. L? A África subsariana afixava em 2004 das taxas d? analfabetismo de 35,9% para os adultos (mais de 15 anos) e 20,1% para os jovens (1). Ao ritmo actual, não chegará à l? educação primária universal antes de pelo menos 2150 e quase a metade dos países n? não atingirá a paridade educativa entre os sexos d? aqui 2015. Aquando da Cimeira sobre l? emprego e a luta contra a pobreza em Ouagadougou, em Setembro de 2004, a Comissão de l? União africana recomendava aos líderes que pusessem o mais rapidamente possível ao l? acento sobre l? educação, l? aprendizagem, a formação profissional, a transformação de l? economia informal, esta forma “esclarece” praticada por uma grande parte da juventude urbana. Perto da metade dos jovens trabalham ainda em l? agricultura; ora l? educação reside uma prioridade absoluta em zona rural, de acordo com l? Organização das nações unidas para l? alimentação e l? agricultura. Em 2003, l? A África subsariana contava um mais das fortes taxas de desemprego dos jovens (21%) enquanto que a região deveria conhecer mais o forte aumento da sua população activa d? aqui à 2015 (30 milhões de jovens suplementares). O seu destino depende do crescimento económico mas sobretudo o seu conteúdo em termos d? emprego. Únicos “5 à 10% dos novos recém-chegados sobre o mercado de trabalho poderão integrar l? economia formal”, indica o Escritório internacional de trabalho (BIT), para que “l? A África aumentaria o seu PIB de 12 para 19%” se criasse empregos decentes para os jovens.
Energia, capacidade d? inovação, criatividade total
L? ausência de trabalho cria um sentimento d? exclusão e d? inutilidade que provoca violência, toxicomania e extremismos. Cansado dos anos d? ensino perdidos, os jovens fazem dos seus governos o alvo da sua frustração. Procurando a sua própria via, manifestam nas ruas, s? enfrenta sobre os campus e constitui o gordo dos bandos em casos d? motim. Certos responsáveis - políticas e religiosos - exploram estas tendências e mobilizam-o sobre bases militaristes, “tomando a retransmissão de l? embrigadement dos antigos partidos únicos”, considerava o investigador Tshikala K. Biaya (2). A vida dos jovens Africanos assim é feita d? instabilidade e d? incerteza. A maioria dos 6 milhões de refugiados e deslocados é jovens traumatisés - como vítimas ou combatentes. Em dez anos, quase dois milhões d? crianças morreram nas guerras d? África central. Mais de 120.000 criança-soldados são contados numa dúzia de países. Outro drama, os milhões de jovens portadores do VIH/sida, enquanto d? outro tornaram-se chefes de família devido ao falecimento dos seus pais mortos pela doença, que deixa cerca de 12 milhões d? órfãos.
“Os governos africanos devem trazer soluções à esta maioria juvenil que se torna mais pobre, mais descontente e, às vezes, mais militante”, afirmava em 2004 a Comissão económica para l? África, reclamando políticas viáveis elaboradas com a colaboração dos jovens. “L? energia, a capacidade d? inovação e as aspirações da juventude são um capital qu? nenhuma sociedade pode permitir-se dilapidar”, dita o BIT. Demonstram criatividade total - música, teatro, pintura… Sem estar a esquecer a sua atracção para as novas tecnologias de l? informação e da comunicação. “Queres único qualquer s? arranja, queres que qualquer aquilo altera, mas qu? fazes de modo que qualquer aquilo mova? ”, canta a Brigada, um grupo de rap mestiçado. Jovens Africanos, Franco-africains, todos têm em cabeça l? imagem destes jovens que, à Melilla ou Ceuta, se dizem “mais perto da morte que da vida” e cujas “vagas d? assalto” (bem como certos jornais qualificaram as suas tentativas desesperadas de cruzar as barreiras!) em direcção da fortaleza europeia são atribuído à pobreza e a fome na África subsariana. Não podem pretender a um futuro mais humano?

African youth, a potential between instability and uncertainty
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
(MFI) “African youth, its vitality, its creativity and its aspirations”: such is the topic of XXIIIe Sommet Africa-France. Will it retain any L? attention of the leaders gathered in Bamako?
“C? is a gigantic potential. Can that also be a considerable threat if this youth N? D has? another horizon that L? enrôlement in a rebellion or L? radical endoctrination. It is thus imperative to give him prospects”, affirmed Philippe Douste-Blazy, the French Minister for the Foreign Affairs, with the daily newspaper the Parisian one last August, thus justifying the topic of the 23è Sommet Africa-France. With L? will initiative of Mali, country-host, the meeting have been preceded D? a Forum of African youth, joining together in Bamako on November 8, 53 young people - one by country represented - assisted D? a hundred D? others come from the areas from Mali and D? a delegation the Franco-African ones. A first! Declaration qu? they will submit to the chiefs D? State will point five key questions for their future: formation and employment, sociopolitic insertion, medical stakes, culture and new technologies, Franco-African diaspora.
There is urgency, to read L? “solemn, distressing and pressing” call launched by the representatives of the Young leaders to the chiefs D? State of L? African union in 2004: “Our States are stripped resources and are diverted their prerogatives. L? education N? is regarded a right for the African children but rather as a luxury. More right to L? employment, with health, housing, a healthy environment. All in all, the young people are left with themselves. ” Did African youth become the greatest challenge that L? Africa must raise.
Two thirds of the Africans have less than 30 years
Plus half of its population has less than 21 years and two thirds less than 30 years. The term “young” (15-24 years, according to the United Nations) S? economically apply to the continent to the individuals not or not independent grooms, while the “old men” are still only holders of the knowledge and the capacity, especially in rural medium. After the wave of democratizations, the parents hoped for them better following days. They leave them a quite heavy heritage. Sharp forces of country subjected these twenty last years to the Draconian conditions of the plans D? did structural adjustment, they live the disappearance of L? Welfare state, L? breathlessness of the colonial educational model and, with final, an extreme precarisation their living conditions.
Are half of the African economies in on this side resources per capita D? twenty years ago, according to the Program of the United Nations for the development. Million D? Don't Africans eat with their hunger and about half live with less D? a dollar per day. L? Did sub-Saharan Africa post into 2004 of the rates D? illiteracy of 35,9% for the adults (more than 15 years) and of 20,1% for the young people (1). To won't the current rate/rhythm, it arrive with L? universal primary education before at least 2150 and almost half of countries N? will not reach the educational parity between the sexes D? here 2015. At the time of the Summit on L? does employment and the fight counter poverty with Ouagadougou, in September 2004, the Commission of L? Did African union recommend to the leaders as fast as possible to put L? accent on L? education, L? training, vocational training, the transformation of L? abstract economy, this form of “clears up” practised by most of urban youth. About do half of the young people still work in L? agriculture; however L? does education remain an absolute priority in rural zone, according to L? United Nations for L? food and L? agriculture. In 2003, L? Did sub-Saharan Africa count one of the strongest rates of unemployment of the young people (21%) whereas the area should know the strongest increase in its working population D? here at 2015 (30 million additional young people). Does their fate depend on the economic growth but especially on its contents in terms D? employment. Only “5 to 10% of the newcomers on the labour market will be able to integrate L? does formal economy”, indicate the International Labour Office (the ILO), for which “L? Africa would increase its GDP by 12 to 19%” if it created decent jobs for the young people.
Energy, capacity D? innovation, overall creativity
L? does absence of work create a feeling D? exclusion and D? uselessness which involves violence, drug-addiction and extremism. Mow of the years D? teaching lost, the young people make their governments the target of their frustration. Seeking their own way, they express in the streets, S? face on the campuses and constitute large troops in case D? riot. Certain persons in charge - policies and monk - exploit these tendencies and mobilize them on militarist bases, “taking over L? enrolment of the old single parties”, estimated the researcher Tshikala K. Biaya (2). Is the life of the young Africans thus made D? instability and D? uncertainty. The majority of the 6 million refugees and moved are young people traumatized - as victims or combatants. In ten years, nearly two million D? did children die in the wars D? Central Africa. More than 120.000 child-soldiers are listed in a dozen country. Another drama, million young carriers of VIH/sida, while D? did others become heads of household because of the death of their parents killed by the disease, which leaves approximately 12 million D? orphans.
“Do the African governments have to bring solutions to this youthful majority which becomes poorer, more dissatisfied and, sometimes, more militant”, in 2004 the economic Commission on L affirmed? Africa, claiming elaborate viable policies with the collaboration of the young people. “L? energy, the capacity D? is innovation and the aspirations of youth a capital qu? no company can be allowed to waste”, known as the ILO. They show overall creativity - music, theatre, painting… Without forgetting their attraction for new technologies of L? information and of the communication. “You want that any S? arranges, you want that all that changes, but qu? do you make so that all that moves? ”, the Brigade, a group of rap sings métissé. Young Africans all, Franco-African, have L at the head? image of these young people who, to Melilla or Ceuta, think “more close to death that life” and of which “vague D? attack” (as certain newspapers qualified their desperate attempts to cross the barriers!) in direction of the European fortress are charged to poverty and the famine in sub-Saharan Africa. Can't they claim with a more human future?

Afrikansk ungdom, ett potentiellt mellan ostadighet och osäkerhet
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
(MFI) ”den afrikanska ungdommen, dess vitalitet, dess kreativitet och dess ambitioner”: sådan är ämnet av XXIIIe Sommet Africa-Frankrike. Ska det behåll något L? uppmärksamhet av ledarna samlade i Bamako?
”C? är ett gigantiskt potentiellt. Kan det också vara ett betydligt hot om denna ungdom N? D har? en annan horisont som L? enrôlement i en revolt eller ett L? radikal endoctrination. Det är thus imperativet som ger honom utsikter”, intygade Philippe Douste-Blazy, den franska minister   för den utländska affärer, med dagstidningtidningen Parisian ett sist Augusti, försvara således ämnet av 23èen Sommet Africa-Frankrike. Med L? ska insats av Mali, land-varar värd, mötet har varit foregående D? ett fora av den afrikanska ungdommen som tillsammans sammanfogar i Bamako på November 8, 53 ungdomar - en vid landet föreställde - hjälpt D? hundra D? andra kommer från områdena från Mali och D? en delegation Franco-Afrikanen en. Ett första! Förklaring qu? de ska sänder till cheferna D? Ska statligt pekar nyckel- fem ifrågasätter för deras framtid: bildande och anställning, sociopolitic införing, medicinska insatser, kultur och ny teknik, Franco-Afrikan diaspora.
Där är angelägenhet, att läsa L? ”högtidlig, plågsam och tränga” appell som lanseras av teknikerna av de unga ledarna till cheferna D? Påstå av L? Afrikansk union i 2004: ”Vårt påstår är avrivna resurser och avledas deras prerogatives. L? utbildning N? betraktas en rätt för de afrikanska barnen men ganska som en lyx. Rakt till L? anställning med vård- som inhyser, en sund miljö. Sammantaget lämnas ungdomaren med dem. ” Blev den afrikanska ungdommen den mest stora utmaningen som L? Afrika måste lönelyften.
Två thirds av afrikanerna har mer mindre, än 30 år
positiv halva av dess befolkning har mer mindre än 21 år och två thirds mindre än 30 år. Benämna ”barn” (15-24 år, enligt Förenta nationen) S? applicera economically till kontinenten till individerna inte, eller inte oberoende brudgummar, stunder ”gamal man” är stilla endast hållare av kunskapen och kapaciteten, speciellt i lantligt medel. Efter vinka av demokratiseringar, föräldrarna hoppas för dem bättre efter dagar. De lämnar dem ganska ett skurkrollarv. Korstyrkor av landet betvingade dessa som tjugo sist år till det Draconian villkorar av planerar D? bodde strukturell justering, dem försvinnandet av L? Statlig välfärd, L? breathlessness av det koloniala bilda modellerar, och, med final, en ytterlighetprecarisation som deras uppehälle villkorar.
Är halvan av de afrikanska ekonomierna in på denna sidoresursper capita D? tjugo år sedan, enligt programet av Förenta nationen för utvecklingen. Miljon D? Inte äter afrikaner med deras hunger och om halva direkt med mindre D? en dollar per dag. L? Postade sub-Saharan Afrika in i 2004 av klassar D? analfabetism av 35.9% för vuxen människa (mer än 15 år) och av 20.1% för ungdomaren (1). Till ska inte strömmen klassa/rytm, det ankommer med L? universell primär utbildning för 2150 åtminstone och nästan halva av länder N? den ska inte räckvidden den bilda pariteten mellan könsbestämmer D? här 2015. På tiden av toppmötet på L? kontrar anställning och slagsmål armod med Ouagadougou, i September 2004, kommissionen av L? Rekommenderade afrikansk union till ledarna som fastar som möjligheten som sätter L? brytning på L? utbildning L? utbilda yrkesmässig utbildning, omformningen av L? abstrakt ekonomi, denna bildar av ”klart övre” erfaret av mest av den stads- ungdommen. Om halvan av ungdomaren fungerar fortfarande i L? jordbruk; however L? återstår utbildning en evig sanningprioritet i lantligt zonplanerar, enligt L? Förenta nation för L? mat och L? jordbruk. I 2003 L? Räknade sub-Saharan Afrika en av det starkast klassar av arbetslöshet av ungdomaren (21%) eftersom området bör veta den starkaste förhöjningen i dess funktionsdugliga befolkning D? här på 2015 (30 miljon extra ungdomar). Beror tillfredsställer deras öde på ekonomisk tillväxt men speciellt på dess benämner in D? anställning. Endast ”5 till 10% av nykomlingarna på arbetet marknadsför ska integrerar L? indikerar formell ekonomi”, landskamparbetekontoret (ILOEN), för som ”L? Afrika skulle förhöjning dess GDP vid 12 till 19%”, om den skapade anständiga jobb för ungdomaren.
Energi kapacitet D? innovation total- kreativitet
L? skapar frånvaro av arbete en känsla D? uteslutande och D? uselessness som gäller våld, förgifta-böjelse och extremism. Meja av åren D? borttappad undervisning, ungdomaren gör deras regeringar uppsätta som mål av deras frustration. Söka deras eget långt, dem som är uttryckliga i gatorna, S? vända mot på universitetsområdena och utgöra stora soldater i fall att D? tumult. Bestämda personer i laddning - politik och monken - exploaterar dessa tendenser och mobiliserar dem på militaristbaser, ”ta över L? inskrivningen av den gammala singeln festar”, beräknat forskare Tshikala K. Biaya (2). Är livet av de unga afrikanerna thus gjort D? ostadighet och D? osäkerhet. Majoriteten av de 6 miljon flyktingarna och det rört är ungdomar traumatized - som offer eller kombattanter. I tio år nästan två miljon D? dog barn i kriger D? Central Afrika. Mer än 120.000 barn-soldater listas i ett dussint land. Ett annat drama, miljon unga bärare av VIH/sida, fördriver D? andra blir huvud av hushållet på grund av döden av deras föräldrar som dödades av sjukdomen, som lämnar ungefärligt 12 miljon D? föräldralösar.
”Måste de afrikanska regeringarna att komma med lösningar till denna ungdomliga majoritet, som blir mer fattig, mer missbelåten och, ibland, mer kämpe”, i 2004 den ekonomiska kommissionen på intygat L? Afrika som fordrar utarbetad livsduglig politik med samarbetet av ungdomaren. ”L? energi kapaciteten D? är innovation och ambitionerna av ungdommen en huvudstad qu? inget företag kan vara tillåtet till förloradt”, bekant som ILOEN. De visar total- kreativitet - musik, theatren som målar…, Utan att glömma deras dragning för ny teknik av L? information och av kommunikationen. ”Önskar du att något S? ordnar dig önskar att allt det ändringar, men qu? gör du så att alla som flyttningar? ” rappar brigaden, en grupp av allsångmétissé. Alla unga afrikaner, Franco-Afrikan, har L på huvudet? avbilda av dessa ungdomar som, till Melilla eller Ceuta, död för funderare ”nästan som liv” och av vilken ”oklart D? anfalla” (som kvalificerade bestämda tidningar deras desperat försök att korsa barriärerna!) i riktningen av européfästningen laddas till armod och svälten i sub-Saharan Afrika. Inte kan de fordra med en mer människaframtid?

Африканская молодость, потенциал между нестабильностью и неопределенность
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
(MFI) «африканская молодость, своя витальность, свой creativity и свои устремленности»: такое будет тема XXIIIe Sommet Африк-Франции. Оно сохранит l? внимание руководителей собранных в Bamako?
«C? исполинский потенциал. Может то также быть значительная угроза если эта молодость n? D имеет? другой горизонт l? enrôlement в повстанчестве или l? радикальное endoctrination. Будет таким образом императивом для того чтобы дать ему перспективности», подтверженное Philippe Douste-Blazy, французский министр для международных дел, с ежедневной газетой парижский один последний август, таким образом оправдывающ тему 23è Sommet Африк-Франции. С l? инициативой Мали, стран-хозяина, встречи будет предшествуемый d? форум африканской молодости, соединяя совместно в Bamako 8-ого ноября, 53 молодого люд - одного представленной страной - помогать d? 100 d? другие приходят от зон от Мали и d? делегация Franco-Африканские одни. Первое! Объявление qu? они представят к вождям d? Положение укажет 5 ключевых вопросов на их будущее: образование и занятость, sociopolitic ввод, медицинские колья, культура и новые виды технологии, Franco-Африканское diaspora.
Там срочность, прочитать l? «торжественн, огорчающ и отжимающ» звонок запущенный представителями молодых руководителей к вождям d? Положение l? Африканское соединение в 2004: «Нашими положениями будут раздетые ресурсы и отвлечены их прерогативам. L? образование n? считает праву для африканских детей но довольно как роскошь. Больше выпрямите к l? занятость, с здоровьем, снабжением жилищем, здоровой окружающей средой. Все в всех, молодые люди оставлены с собой. » Африканская молодость стала большой возможностью l? Африка должна поднять.
2/3 из африканцев имеет меньш чем 30 лет
плюс половина своей населенности имеют меньш чем 21 лет и 2/3 более менее чем 30 лет. Термина «молодой» (15-24 лет, согласно Организации Объединенных Наций) s? экономично применитесь к материку к индивидуалам не или независимо холит, пока «старые люди» будут все еще только держателями знания и емкости, специально в сельском средстве. После того как волна демократизаций, родители понадеялась для их более лучших после дней. Они выходят им довольно тяжелое наследие. Острые усилия страны подвергли эти 20 последних лет к Draconian условиям планов d? структурно регулировка, они жила пропадание l? Государство всеобщего благоденствия, l? breathlessness колониальной воспитательной модели и, с выпускными экзаменами, весьма precarisation их, котор прожитие подготовляет.
Будет половиной африканских экономий внутри на этом бортовые ресурсы per capita d? 20 лет тому назад, согласно программе Организации Объединенных Наций для развития. Миллион d? Африканцы не едят с их голодом и о половине в реальном маштабе времени с меньше d? доллар в день. L? sub-Saharan Африка вывесила в 2004 из тарифов d? неграмотность 35.9% для взрослых (больше чем 15 лет) и 20.1% на молодые люди (1). К текущая ставка/ритм, оно приедет с l? всеобщее начальное образование перед по крайней мере 2150 и почти половина стран n? не достигнет воспитательную паритетность между сексами d? здесь 2015. Во время саммита на l? занятость и драка противопоставляют скудость с Ouagadougou, в сентябре 2004, комиссия l? Африканское соединение порекомендовало к руководителям как можно быстро для того чтобы положить l? акцент на l? образование, l? тренирующ, профессиональная подготовка, преобразование l? абстрактная экономика, эта форма «clear up» после того как оно напрактиковано большой частью из урбанской молодости. О половина молодых людей все еще работает в l? земледелие; как бы l? образование остает абсолютным приоритетом в сельской зоне, согласно l? Организация Объединенных Наций для l? еда и l? земледелие. В 2003, l? sub-Saharan Африка подсчитала один из самых сильных тарифов незанятости молодых людей (21%) тогда как OBLASTь должна знать самое сильное увеличение в своей работажщей части населения d? здесь на 2015 (30 миллионов дополнительные молодые люди). Их судьба зависит на экономический роста но специально на своем содержании в термины d? занятость. Только «от 5 до 10% пришельцев на рынока труда будут интегрировали l? официально экономия», показывает международный трудный офис (ILO), для которого «l? Африка увеличила бы свой GDP 12 к 19%» если она создала пристойные работы для молодых людей.
Энергия, емкость d? рационализаторство, общий creativity
l? отсутствие работы создает ощупывание d? исключение и d? uselessness включает расправу, снадобь-наркоманию и extremism. Накосите лет d? потерянный учить, молодые люди делает их правительствами цель их фрустрации. Изыскивающ их собственную дорогу, они выражают в улицах, s? сторона на campuses и образовывает больших войск в случае если d? бунт. Одни люди in charge - политики и monk - эксплуатируют эти тенденции и мобилизуют их на основаниях militarist, «take over l? оцененный enrolment старых одиночных партий», K. Tshikala исследователя. Biaya (2). Будет жизнью молодых африканцев таким образом сделанный d? нестабильность и d? неопределенность. Двинутым большинством 6 миллионов беженцев и будет молодые люди травмированные - как жертвы или комбатанты. В 10 летах, почти 2 миллиона d? дети умерли в войнах d? Центральная Африка. Больше чем 120.000 ребенк-воина перечислены в стране дюжины. Другая драма, миллион молодых несущих VIH/sida, пока d? сделали другие будут головками домочадца из-за смерти их родителей убитых заболеванием, которое оставляет приблизительно 12 миллиона d? сироты.
«Африканские правительства должны принести разрешениям к этому моложавому большинству будет более плохим, после того как оно неудовлетворено и, иногда, militant», в 2004 хозяйственную комиссию на подтверженном l? Африка, требуя разработанные жизнеспособные политики с сотрудничеством молодых людей. «L? энергия, емкость d? будут рационализаторством и устремленностями молодости прописной qu? никакой компании можно позволить расточительствовать», известно как ILO. Они показывают общий creativity - нот, театр, крася… Без забывать их привлекательность для новых видов технологии l? информация и сообщения. «Вы хотите что любой s? аранжирует, вы те что все то изменения, но qu? вы делаете TAK, CTO все то двинет? », бригада, группа в составе rap пеет métissé. Молодые африканцы все, Franco-Африканско, имеют l на головке? изображение этих молодых людей, к Melilla или Ceuta, думают «больше close to смерть которая жизнь» и of which «смутный d? нападение» (по мере того как некоторые газеты квалифицировали их отчаянные попытки пересечь барьеры!) в направлении европейской крепости поручите к скудости и famine в sub-Saharan Африке. Не могут они востребовать с более людским будущим?

De Afrikaanse jeugd, een potentieel tussen instabiliteit en onzekerheid
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
(MFI) „de Afrikaanse jeugd, zijn levenskracht, zijn creativiteit en zijn streven“: dat is het thema van XXIIIe Top Afrika-Frankrijk. Zal er elk l tegenhouden? aandacht van de leiders die in Bamako worden bijeengebracht?
„C? is een reusachtig potentieel. Dat kan eveneens een aanzienlijke dreiging zijn als deze jeugd n? a d? andere horizon dan l? enrôlement in een opstand of l? radicale indoctrinatie. Het is dus absoluut nodig hem vooruitzichten“ te geven, verzekerde Philippe Douste-Blazy, de Franse minister van de buitenlandse Zaken, dagelijks Parijs augustus laatstleden, die aldus het thema van 23è Top Afrika-Frankrijk motiveert. A l? initiatief van Mali, landen-gastheer, zal de samenkomst d voorafgegaan zijn? een Forum van de Afrikaanse jeugd, verenigend in Bamako op 8 en 9 november 53 jongeren - een per vertegenwoordigd land - ondersteund d? een honderdtal d? anderen gekomen van de gebieden van Mali en d? een delegatie van Frans-Afrikaans. Een eerste! De Verklaring qu? zij zullen aan de hoofden d voorleggen? De staat zal vijf sleutelvragen voor hun toekomst markeren: gezondheidsopleiding en werkgelegenheid, sociopolitique integratie, inzet, cultuur en nieuwe technologieën, Frans-Afrikaanse diaspora.
Er is urgentie, om l te lezen? „plechtig, en dringend“ dat verzoek gelanceerd door de vertegenwoordigers van de Jonge leiders aan de hoofden d beangstigt? Staat van l? De Afrikaanse Unie in 2004: „Onze Staten worden van hulpbronnen ontdaan van en van hun prerogatieven omgelegd. L? opvoeding n? meer als een recht voor de Afrikaanse kinderen wordt beschouwd maar eerder als een luxe. Meer recht op l? betrekking, aan de gezondheid, aan de huisvesting, aan een gezond milieu. Kortom worden de jongeren aan zelf gelaten. “ De Afrikaanse jeugd is de grootste uitdaging geworden dan l? Afrika moet vaststellen.
Het twee derde van de Afrikanen hebben minder dan 30 jaar
meer dan de helft zijn bevolking hebben minder dan 21 jaar en het twee derde minder dan 30 jaar. De term „jong“ (15-24 jaar, volgens de Verenigde Naties) s? past toe op het werelddeel aan de niet getrouwde of niet- onafhankelijke personen economisch, terwijl „oud“ nog en de macht, vooral in plattelandsmilieu alle wijsheid in pacht heeft. Na de golf van de democratiseringen, hoopten de ouders voor hen betere volgende dagen. Zij laten hun een zwaar goed erfenis. Dynamische krachten van landen die deze twintig laatste jaren aan de draconische voorwaarden voor de plannen d zijn gebonden? structuurwijziging, hebben zij de verdwijning van l geleefd? Welvaartstaat, l? ademnood van het koloniale educatieve model en, aan definitief, uiterste précarisation van hun levensomstandigheden.
De helft van de Afrikaanse economieën zijn aan deze kant van de hulpbronnen per hoofd d? twintig jaar geleden volgens het Programma van de Verenigde Naties voor de ontwikkeling. Miljoenen d? De Afrikanen eten niet aan hun honger en bijna de helft leven met minder d? een dollar per dag. L? Afrika bezuiden de Sahara gaf in 2004 van de koersen d aan? analfabetisme van 35,9% voor de volwassenen (meer dan 15 jaar) en 20,1% voor de jongeren (1). Het huidige tempo, zal zij niet l bereiken? universeel lager onderwijs voor minstens 2150 en bijna de helft van de landen n? de educatieve gelijkheid bereiken tussen de geslachten zullen d niet? hier 2015. Bij de Top over l? werkgelegenheid en de bestrijding van de armoede in Ouagadougou, in september 2004, de Commissie van l? De Afrikaanse Unie beval de leiders aan om l zo snel mogelijk te zetten? nadruk op l? opvoeding, l? onderwijs, de beroepsvorming, de verandering van l? de informele economie, deze vorm van „ontwarren“ uitgeoefend door een groot deel van de stadsjeugd. Bijna de helft van de jongeren werken nog in l? landbouw; echter l? de opvoeding blijft een absolute prioriteit in plattelandszone, volgens l? Verenigde Naties voor l? voeding en l? landbouw. In 2003 l? Afrika bezuiden de Sahara telde een van de sterkste werkeloosheidscijfers van de jongeren (21%) terwijl het gebied de sterkste stijging van zijn beroepsbevolking d zou moeten kennen? hier om 2015 (30 miljoen aanvullende jongeren). Hun lot hangt van de economische groei maar vooral van zijn inhoud in termen d af? werkgelegenheid. Enig „5 tot 10% van de nieuwe aankomenden op de arbeidsmarkt zullen l kunnen integreren? de formele economie“, geeft het internationale Bureau van het werk (ILO) aan, waar voor „l? Afrika zou zijn BBP van 12 tot 19% verhogen“ als zij decente arbeidsplaatsen voor de jongeren schiep.
Energie, capaciteit d? innovatie, alzijdige creativiteit
L? creëert de afwezigheid van werk een gevoel d? uitsluiting en d? nutteloosheid die geweld, drugverslaving en extremisme tot gevolg heeft. Las van de jaren d? het onderwijs verloren, de jongeren doen van hun regeringen het doelwit van hun frustratie. Zoekend hun eigen weg, geven van zij in de straten blijk, s? op de campussen en vormen groot van de troepen in gevallen trotseren d? oproer. Bepaalde verantwoordelijken - beleidsmaatregelen en religieus - beheren deze trends en mobiliseren ze op een militaristische basis, „nemend de aflossing van l? embrigadement van de oude enige partijen“, schatte de onderzoeker Tshikala K. Biaya (2). Het leven van de jonge Afrikanen wordt aldus d gedaan? instabiliteit en d? onzekerheid. De meerderheid van 6 vluchtelingen en verplaatst miljoen zijn jongeren traumatisés - als slachtoffers of soldaten. In tien jaar bijna twee miljoen d? de kinderen zijn in de oorlogen d gestorven? Centraal Afrika. Meer dan worden 120.000 kind-soldaten in een dozijn landen geteld. Ander drama, miljoenen jonge houders van VIH/sida, terwijl d? anderen zijn gezinshoofden door het overlijden van hun ouders gedood door de ziekte geworden, die ongeveer 12 miljoen d laat? wezen.
„De Afrikaanse regeringen moeten oplossingen vinden voor deze jeugdige meerderheid die armer, meer ontevreden wordt en, soms, meer strijdend“, verzekerde in 2004 de economische Commissie voor l? Afrika, dat levensvatbare beleidsmaatregelen eist die met de medewerking van de jongeren worden uitgewerkt. „L? energie, de capaciteit d? de innovatie en het streven van de jeugd zijn een kapitaal qu? geen enkele vennootschap kan zo vrij zijn om te verspillen“, gezegd ILO. Zij geven alzijdig blijk van creativiteit - muziek, theater, verf… Zonder hun aantrekkingskracht voor de nieuwe technologieën van l te vergeten? informatie en van de mededeling. „Jij wil slechts elk s? rangschikt, jij wil dat alle dat, maar qu verandert? doet jij opdat alle dat verplaatst? “, zingen de Brigade, een métissé groep van rap. Jonge Afrikanen, Frans-Afrikaans, heeft iedereen in hoofd l? beeld van deze jongeren die, aan Melilla of Ceuta, zich „meer dichtbij de dood zeggen dan van het leven“ en waarvan „de golven d? aanval“ (alsmede hebben bepaalde kranten hun gewanhoopte pogingen gekwalificeerd om de barrières te overschrijden!) in de richting van de Europese vesting de armoede en de hongersnood in Afrika bezuiden de Sahara worden toegeschreven. Niet kunnen zij in een menselijkere toekomst aanspraak maken?

شباب [أفريكن], إحتمال بين حالة عدم إستقرار وشك
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
([مفي]) "شباب [أفريكن], حيويته, إبداعه وسفطه": مثل هذا الموضوع [إكسإكسييي] [سمّت] [أفريك-فرنس]. هو سيحتبس أيّ [ل]? إنتباه من الزعيمات يجمع في باماكو?
"[ك]? إحتمال ضخمة. يستطيع أنّ أيضا كنت تهديد هامّة إن هذا شباب ن? [د] يتلقّى? آخر أفق أنّ [ل]? [إنرلمنت] في تمرد أو [ل]? [إندوكترينأيشن] متطرّفة. هو لذلك لازمة أن يعطيه توقعات", يؤكّد [فيليبّ] [دووست-بلزي], الوزير فرنسيّة ل ال [فورين فّيرس], مع الجريدة يوميّة ال [بريسن] واحدة أغسطس - آب متأخّرة, لذلك يبرّ الموضوع من ال [23] [سمّت] [أفريك-فرنس]. مع [ل]? مبادرة مالي, [كونتر-هوست], الاجتماع يتلقّى سيكون يتقدّم [د]? ساحة من شباب [أفريكن], يتلاقى معا في باماكو على نوفمبر - تشرين الثّاني 8, 53 الناس شابّة - واحدة ببلد يمثّل - يساعد [د]? مئة [د]? أخرى يأتي من المناطق من مالي و [د]? وفد ال [فرنك-فريكن] أحد. أولى! إعلان [قو]? هم سيقدّمون إلى الرؤساء [د]? دولة سيدلّ خمسة أسئلة أساسيّة لمستقبلهم: تشكيل ووظيفة, إدخال [سسوبوليتيك], أوتاد طبيّة, ثقافة و [نو تشنولوج], شتات [فرنك-فريكن].
هناك يكون إلحاح, أن يقرأ [ل]? "جليلة, يكرب ويضغط" دعوة يطلق بالممثلات من الزعيمات شابّة إلى الرؤساء [د]? دولة ال [ل]? إتحاد [أفريكن] في 2004: "دولنا يجرد موردات وحوّلت امتيازاتهم. [ل]? تربية ن? اعتبرت حق للأطفال [أفريكن] غير أنّ بالأحرى كرفاهية. أكثر قوّمت إلى [ل]? وظيفة, مع صحة, إسكان, يصحّ بيئة. تركت كلّ في كلّ, الالناس شابّة مع بنفسي. " شباب [أفريكن] أصبح التحدي عظيمة أنّ [ل]? إفريقيا ينبغي رفعت.
يتلقّى [توو ثيردس] من الإفريقيات أقلّ من 30 سنون
و نصف من السّكانه يتلقّون أقلّ من 21 سنون [توو ثيردس] أقلّ من 30 سنون. العبارة "شابّة" (15-24 سنون, وفقا ل الالأمم المتّحدة) [س]? اقتصاديّا طبّقت إلى القارّ إلى الفردات لا أو لا يهيّئ عضو مستقلّ, بينما ال "رجال قديمة" يكونون بعد فقط حوامل من المعرفة والقدرة, خصوصا في وسط ريفيّة. عقب أمل الموجة ال [دموكرتيزأيشن], الوالدات ل هم جيّدة بعد أيام. هم يتركونهم ميراث ثقيلة الى حدّ بعيد. عرض قوات حادّة بلد هذا عشرون سنون متأخّرة إلى الشروط صارمة من الخطط [د]? تعديل إنشائيّة, هم عاش الإختفاء ال [ل]? [ولفر ستت], [ل]? إنحباس نفس من النموذج مستعمرة تربويّة و, مع [فينل], [بركريسأيشن] متطرّفة معيشتهم يكيّف.
يكون نصف من الاقتصادات [أفريكن] داخل على هذا موردات جانبيّة للفرد [د]? عشرون سنون [أغو], وفقا ل البرنامج من الالأمم المتّحدة للتطوير. مليون [د]? لا يأكل إفريقيات مع حالت جوعهم وحول نصف حيّة مع أقلّ [د]? دولار لكلّ يوم. [ل]? [سوب-سهرن فريك] عيّن داخل 2004 من المعدلات [د]? أمية من 35,9% للبالغات (أكثر من 15 سنون) ومن 20,1% لالالناس شابّة (1). إلى لا ال [كرّنت رت]/إيقاع, هو سيصل مع [ل]? تربية عالميّة أوّليّة قبل على الأقلّ 2150 وتقريبا نصف البلاد ن? لن يبلغ التكافؤ تربويّة بين الأجناس [د]? هنا 2015. [أت ث تيم وف] القمة على [ل]? وظيفة والمعركة يقاوم فقر مع واغادوغو, في سبتمبر - أيلول 2004, العمولة ال [ل]? إتحاد [أفريكن] أوصى إلى الزعيمات مثل سريعا بما أنّ يمكن أن يضع [ل]? نبرة على [ل]? تربية, [ل]? يدرّب, [فوكأيشنل ترينينغ], التحويل ال [ل]? يفسّر اقتصاد تجريديّة, هذا شكل من "" يتدرّب ب أكثر من شباب مدنيّة. حول نصف من الالناس شابّة بعد يعمل في [ل]? زراعة; مهما [ل]? تربية يبقى أولوية مطلقة في منطقة ريفيّة, وفقا ل [ل]? الأمم المتّحدة ل [ل]? طعام و [ل]? زراعة. في 2003, [ل]? [سوب-سهرن فريك] عدّ واحدة من ال [رت وف ونمبلومنت] قوّيّة من الالناس شابّة (21%) حيث أنّ المنطقة سوفت عرفت الزيادة قوّيّة في [وورك بوبولأيشن] ه [د]? هنا في 2015 (30 مليون الناس إضافيّة شابّة). قدرهم يعتمد على النموّ اقتصاديّ غير أنّ خصوصا على [كنتنتس] ه في عبارات [د]? وظيفة. فقط "سيكون 5 [تو] 10% من القادم جديد على السوق الشّغل يمكن أن يضمن [ل]? اقتصاد رسميّة", يشير ال [لبوور وفّيس] (ال [إيلو]), ل أيّ "[ل]? إفريقيا زاد [غدب] ه ب 12 [تو] 19%"إن هو خلق أشغال محتشمة لالالناس شابّة.
طاقة, قدرة [د]? إبتداع, إبداع
إجماليّة [ل]? غياب العمل يخلق إحساس [د]? استثناء و [د]? [أوسلسّنسّ] أيّ يتضمّن عنف, [دروغ-دّيكأيشن] وتطرف. خلات من السنون [د]? يجعل يعلم يخسر, الالناس شابّة حكوماتهم الهدف من إحباطهم. يبحث هم خاصّة طريق, عبّر عن هم في الشوارع, [س]? يمثّل وجه على الحرم جامعيّ وقوات كبيرة [إين كس] [د]? مشاغبة. يستغلّ أشخاص مؤكّدة مسؤولة - سياسات وراهبة - هذا نزعات ويجنّدهم على [ميليتريست] أسس, "يستلم [ل]? تسجيل من الأحزاب قديمة وحيد", يقدّم الباحثة [تشيكلا] [ك.]. [بيا] (2). يكون الحياة من الإفريقيات شابّة لذلك يجعل [د]? حالة عدم إستقرار و [د]? شك. الأغلبية من ال 6 مليون لاجئ ويتحرّك الناس شابّة يصدم - كضحايا أو مقاتلات. في عشرة سنون, تقريبا اثنان مليون [د]? أطفال ماتوا في الحروب [د]? [سنترل فريك]. أكثر من 120.000 عدّلت [شلد-سلديرس] في [دوزن كونتري]. آخر مأساة, مليون شركة نقل جويّ شابّة [فيه/سدا], بينما [د]? أتمّ أخرى يصبح [هد وف هووسهولد] بسبب الموت من والداتهم يقتل بالمرض, أيّ يترك تقريبا 12 مليون [د]? يتيمات.
"الحكومات [أفريكن] يضطرّ أحضرت حلول إلى هذا أغلبية فتيّة أيّ يصبح فقيرة, أكثر يكدّر و, أحيانا, أكثر مناضلة", في 2004 العمولة اقتصاديّة على [ل] يؤكّد? إفريقيا, يدّعي سياسات مفصّلة مجدّة مع التعاون من الالناس شابّة. "[ل]? طاقة, القدرة [د]? يكون إبتداع والسفط الشباب [قو] رئيسيّة? ما من شركة يستطيع كنت سمحت أن يبدّد", يعرف ك ال [إيلو]. هم يبدون إبداع إجماليّة - لون موسيقى, ساحة, يدهن… دون ينسى حالت جذبهم ل [نو تشنولوج] ال [ل]? معلومة ومن الاتّصال. "يريد أنت أنّ أيّ [س]? يرتّب, أنت يريد أنّ كلّ أنّ تغيرات, غير أنّ [قو]? أنت تجعل [س ثت] كلّ أنّ يتحرّك? ", يغنّى اللواء, مجموعة النقر [متيسّ]. يتلقّى إفريقيات شابّة كلّ, [فرنك-فريكن], [ل] في الرأس? صورة من هذا الناس شابّة الذي, إلى [مليلّا] أو [سوتا], يفكّر "أكثر [كلوس تو] موت أنّ حياة" و [أف وهيش] "[د] غامضة? هجوم" (بما أنّ جرائد مؤكّدة نعتوا محاولاتهم يائسة أن يعبر العوائق!) حمّلت في اتّجاه من الحصن أوروبيّة إلى فقر والمجاعة في [سوب-سهرن فريك]. يستطيع لا هم ادّعيت مع أكثر مستقبل إنسانيّة?